از آنجا که حقیقت زیارت، حضور زائر نزد مَزور[زیارت شونده] است و این حضور مگر به اشک و ناله و عزاداری در مصائب آن شاه مظلوم -که این حقیقت ایمان است- ، محقق نمی گردد پس آنچه در ابتدا باید دانسته شود این است که کلمۀ ((أربعین)) به چه معنایی می باشد؟ و چه خصوصیتی دارد که فرموده اند زیارت در اربعین از علامات مؤمن است؟

 «ولا تُطِع مَن اغفلنا قلبه عن ذکرنا و اتّبعَ هويه و کان أمره فُرُطا»     کهف آيه 28 « هرگز از کسي که ما قلبش را از ذکر خود غافل ساختيم و او از هواي نفس خود پيروي کرد و از حدّ خويش تجاوز کرده است، اطاعت مکن»

الحمد لله الذي أکمل دينه بولاية عليِّ بن أبي طالب وأتمم نعمته بمحبّته ورضي بالإسلام ديناً بالبرائة من أعدائه وأقام العدل بظهور ولاية ولده ألّذي يملأ الأرض عدلاً و قسطاً کما مُلِئت ظلماً وجوراً وصلّي الله علي مَن بلّغ رسالته محمّدٍ صلي الله عليه وآله وسلَّم و علي أهل بيته الطّيبين الطّاهرين الّذين أرکاناً لتوحيده وخُزّاناً لعلمه ولعنة الله علي مَن أنکر ولايته وجحد نعمته وکذّب دينه ولم يقرّ بنبوّة نبيه وأشرک بخلافة حجته ولم ينتظر عدله بقيام الحجّة.

پس از اصابت ضربه‌هاي شديد (همانند :لگد زدن به درب) چوب درب توسط مسمار شكاف برداشته و در نتيجه مسمار از جاي خود بيرون آمده و با باز شدن ناگهاني درب موجبات مصدوميت صديقه طاهره سلام الله علیها بين درب و ديوار- فراهم گرديده است هر چند كه گستاخانه چنين ابراز شده: چرا ميخ بلندي از درب خانه به سمت داخل خانه بيرون آمده بود و علي بن ابي طالب‌(ع) آن ميخ را كه در مواقع عادي نيز مي توانست موجب جراحت اهل و عيال او گردد، در نياورده يا خم نكرده بود؟!(سايت اينترنتي  سنت  افسانه آتش زدن درب خانه فاطمه ارسال شده در تاريخ هاي 10 تيرماه 1385 و 9 ديماه 1385) 

امروز پیشامد شهادت صدیقه‌ی کبری سلام الله علیها است. این مطلب آن‌چنان که باید و شاید مورد نظر واقع نشده. امروز مقصد ما این است که بگوییم نه تنها بر شیعیان؛ بلکه بر تمام مسلمانان جهان لازم است که در مصیبت صدیقه‌ی کبری سلام الله علیها آن‌چنان که شایسته‌ی مقام شخص اول عالم است، عزادار باشند.

سيدمرتضي (متوفاي 436) بعد از نقل تهديد به سوزاندن بیت حضرت زهرا سلام الله علیها، به روايت بلاذري مي‌نويسد: و اين خبر را شيعه از راه‌هاي زيادي روايت كرده است و نكته جالب اين است كه:‌ما آن را به روايت بزرگان محدثين اهل سنت روايت كنيم اما آنها (در ابتدا) آنچه شنيده بودند را به درستي روايت مي كردند اما چه بسا به برخي از آن چه به ضرر خودشان روايت مي‌كردند آگاهي يافتند و از (نقل) آن صرفنظر نمودند ... ( تلخيص الشافي (شيخ طوسي)، ج3، ص76، چاپ : مطبعه الاداب، نجف.)

+ عزاداری امام حسین علیه السلام
+ شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها
+ ذکر خدا و اهل البیت صلوات الله علیهم